Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ελληνική Δημοκρατία Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Oμιλία του ΑΝΥΕΘΑ Κώστα Ήσυχου στο 3ο ετήσιο συνέδριο Άμυνας και Ασφάλειας του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου

 Η σημερινή (05/05/2015) ομιλία του ΑΝΥΕΘΑ Κώστα Ήσυχου στο 3ο ετήσιο συνέδριο Άμυνας και Ασφάλειας του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου,  με θέμα «Προοπτικές ανασυγκρότησης της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας στην παγκόσμια και την ευρωπαϊκή αγορά», έχει ως εξής:

«Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας,

Ξεκινώντας την ομιλία μου, θα ήθελα πρωτίστως να εκφράσω τις βαθιές ευχαριστίες μου προς το Ελληνο – Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο για την τιμή προς το πρόσωπό μου, καλώντας με να παρουσιάσω προοπτικές και δυνατά σενάρια ανασυγκρότησης της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή αγορά.

Είναι ευχερώς αντιληπτή η κρισιμότητα και σπουδαιότητα της γεωστρατηγικής θέσης της Ελλάδας στη Μεσόγειο και στον Ευρωπαϊκό Νότο εν γένει. Δεν μπορώ να φανταστώ, και νομίζω κανείς από εσάς, χώρα ισχυρή και ικανή να επηρεάζει τις διεθνείς εξελίξεις, είτε σε ευρωπαϊκό είτε σε παγκόσμιο επίπεδο, χωρίς ισχυρή άμυνα, η οποία πρώτα θα εξασφαλίσει την ασφάλεια της ζωής των πολιτών και θα προστατεύει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Ως πρεσβευτές της δημοκρατίας και θέλοντας να είμαστε σε ετοιμότητα για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε απειλής, και όχι για τη δημιουργία νέας, είναι πεποίθησή μας, ότι η αμυντική πολιτική της Ελλάδας οφείλει να είναι μην είναι μονοδιάστατη, καθότι δεν υπερασπίζεται μόνο σύνορα δικά της αλλά και της κοινωνίας κρατών, στην οποία ως κυρίαρχο κράτος συμμετέχει, αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Την 25η Ιανουαρίου 2015, ο λαός ψήφισε. Ο λαός έδωσε εντολή στην εκλεγμένη κυβέρνηση να κρατήσει με σύνεση το τιμόνι της χώρας και ο καθένας να βάλει το λιθαράκι του, προκειμένου να οδηγηθεί η χώρα εκεί που ανήκει και να περισώσει αυτά που παρέλαβε: Μία χώρα οικονομικά εξαθλιωμένη με αξιοπρέπεια πληγωμένη και κοινωνικό ιστό διαβρωμένο.

Έχοντας όλα αυτά κατά νου και από τη νευραλγική θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Άμυνας, έχω απόλυτη επίγνωση για τη σπουδαιότητα του έργου, που ο ελληνικός λαός μας. Κατόπιν των παραπάνω είναι περίπου αυτονόητο, ότι κύριος άξονας και βασική πολιτική γραμμή για μία χώρα με ισχυρή άμυνα, είναι η ισχυρή κρατική αμυντική της βιομηχανία.

Αλήθεια, πώς είναι δυνατό να θες να λέγεσαι ισχυρό κράτος, όταν τα κύρια οπλικά σου συστήματα αποτελούν προϊόν εισαγωγής; Πώς θες να λέγεσαι ισχυρό κράτος, όταν τα ποσά που δόθηκαν γι’ αυτά εν τέλει απετέλεσαν βασικό λόγο συσσώρευσης του δημόσιου χρέους; Πώς θες να λέγεσαι ισχυρό κράτος, όταν η αμυντική σου βιομηχανία αποτελεί κομπάρσο και όχι ρυθμιστή των εξελίξεων και των αγοραπωλησιών;

Από τη στιγμή που ανέλαβα τη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού, έβαλα προσωπικό στοίχημα για την ανασυγκρότηση και ανασύσταση της κρατικής αμυντικής μας βιομηχανίας. Γνωρίζω τη δυσκολία του έργου, γνωρίζω την υπονόμευση που επιχειρήσουν σε αυτό το όραμα, γνωρίζω ποιοι δεν θέλουν ισχυρή αμυντική βιομηχανία. Η μεγάλη περιπέτεια της χώρας μας είναι να σπάσει τη μέγγενη των δανειστών, τη μέγγενη του χρέους, τη μέγγενη του φιλελευθερισμού και της άκρατης ιδιωτικοποίησης και νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Θύμα των παραπάνω αποτέλεσε και η αμυντική βιομηχανία και άλλες εταιρείες όπως η ΕΑΒ, η ΕΛΒΟ.

Αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη των επικράτεια, υπάρχουν εφτά κρατικά εργοστάσια διεσπαρμένα, που διαθέτουν πανάκριβα μηχανήματα, που διέθεταν και διαθέτουν ακόμη και σήμερα πρωτοποριακή τεχνογνωσία. Όταν όμως, η χώρα προσχώρησε στα περίφημα «μνημόνια», τα πράγματα άλλαξαν. Όλοι γνωρίζουν και ακόμη περισσότερο οι δανειστές, ότι η αμυντική βιομηχανία μπορεί να αποφέρει σημαντικά έσοδα. Γι’ αυτό και στοχοποιήθηκε και μπήκε σε διαδικασία ειδικής εκκαθάρισης, προκειμένου να διαλυθεί και οι αμυντικοί εξοπλισμοί της Ελλάδας, να προσφέρουν πρόσφορο έδαφος εις το διηνεκές για κερδοσκοπία και αισχροκέρδεια.

Αναγκαστήκαμε λοιπόν ως χώρα να προχωρήσουμε σε οριζόντιες διαδικασίες εθελοντικής εξόδου των εργαζομένων, χωρίς να παραμετροποιηθεί το οτιδήποτε, χωρίς να τεθούν τα ελάχιστα κριτήρια εξόδου, χωρίς να ληφθεί υπόψη ποτέ ποιοι φεύγουν, πώς φεύγουν, με αποτέλεσμα να επικρατήσει αυτό, που τόσα χρόνια έχει εξελιχθεί σε εθνικό βίωμα και παράλληλα εθνικό καρκίνωμα: Η πελατειακή λογική και η πελατειακή σχέση.

Η έλλειψη πόρων και ανθρώπινου δυναμικού ήταν στοχευμένη, ενώ εκβιαστική υπήρξε και η στάση της Ευρωπαïκής Επιτροπής Ανταγωνισμού. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα να υπάρχουν μεν παραγγελίες, τα συμβατικά χρονικά περιθώρια να είναι ασφυκτικά, η ενίσχυση των δημοσίων εσόδων του κράτους ισχνή, διότι οι παραγγελίες δεν μπορούν να εκτελεστούν. Και ο λόγος να είναι ο εξής: Υπάρχουν τα μηχανήματα, αλλά δεν υπάρχει ανθρώπινο δυναμικό για να τα δουλέψει, το οποίο αποτελεί την αρχή αλλά και το τέλος
αυτού που ονομάζουμε αλυσίδα παραγωγής.

Αυτό πράγματι αποτελεί ένα τεράστιο πρόβλημα, και για να υπάρχει δυνατότητα να εκτελεστούν οι παραγγελίες που τρέχουν και είναι πολύ σημαντικές, και γιατί θα αποφέρουν σημαντικά έσοδα, αλλά και γιατί αν αυτές οι παραγγελίες δεν εκτελεστούν εγκαίρως και ακριβόχρονα, θα χαθούν πελάτες, οι οποίοι μόνο εύκολα δεν θα ξαναβρεθούν.

Όπως πολύ συνοπτικά σας ανέλυσα, το εγχείρημα δύσκολο, αλλά το διακύβευμα σπουδαίο. Η ανασυγκρότηση της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας πρέπει να είναι στοχευμένη και κάθε κίνηση και ενέργεια να είναι ουσιώδης και ξεχωριστής σημασίας.

Το πρώτο πράγμα το οποίο θα πρέπει άμεσα να επιλυθεί, είναι η τακτοποίηση των χρεών της εταιρείας. Τα συσσωρευμένα χρέη της από κακοδιοικήσεις περασμένων ετών πρέπει να σταματήσουν να την βαραίνουν προκειμένου να ανταποκριθεί στο μαραθώνιο και δύσκολο χώρο των διεθνών αγορών. Μία λύση θα μπορούσε να είναι η διαγραφή τους μέσω της κεφαλαιοποίησής τους. Δεν είναι ανεδαφική αυτή η σύλληψη και ολοένα και περισσότερο φαντάζει ως η συνετότερη λύση για την αναζωογόνηση της εταιρείας.

Πρόσληψη ανθρώπινου δυναμικού σε θέσεις, που η εταιρεία αιμορραγεί. Δεν είναι δυνατό παραγωγική εταιρεία να έχει ελάχιστους εργατοτεχνίτες και πληθώρα διοικητικού προσωπικού. Γιατί  οι εθελούσιες έξοδοι ήταν γενικευμένες και όχι στοχευμένες; Γιατί δεν δόθηκαν κίνητρα στους αποχωρούντες, προκειμένου να μην απωλέσουν την αξιοπρέπειά τους μετά την έξοδό τους από την εταιρεία και αντίστοιχα κίνητρα στους τεχνίτες και χειριστές μηχανημάτων για παραμονή στην εταιρεία και αναζωπύρωση της παραγωγής; Αυτά αποτελούν πρώτιστο μέλημα, και δικό μου αλλά και της νέας διοίκησης.

Επόμενος στόχος είναι η κατάστρωση σχεδίων και αποτύπωση κατευθυντήριων γραμμών προκειμένου να στηθεί ένα ευρύ δίκτυο πωλήσεων τόσο σε ευρωπαϊκό αλλά και σε διεθνές επίπεδο, προκειμένου να γίνει πραγματικότητα αυτό που τόσα χρόνια φάνταζε ανέφικτο: Εξωστρέφεια. Έτσι όπως είναι διαμορφωμένη η κατάσταση, η εγχώρια αγορά αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας, ούτε μπορεί να είναι ο μοναδικός της αιμοδότης. Μηχανήματα υπάρχουν, τεχνογνωσία επίσης, πλην όμως θα πρέπει οι δυνατότητες της εταιρείας να διαφημιστούν καταλλήλως, τα προϊόντα της να προωθηθούν και με αυτόν τον τρόπο τα ΕΑΣ θα ταξιδέψουν σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ένας άλλος άξονας, στον οποίο θα πρέπει να επενδύσει κανείς είναι η αξιοπιστία της εταιρείας. Μία παραγγελία που εκτελείται με αρκετή καθυστέρηση, και ζημία στην εταιρεία αποφέρει και το όνομά της μικραίνει και την ίδια καθιστά αφερέγγυα απέναντι στους αντισυμβαλλομένους της. Βασικό λοιπόν σημείο για την ανασυγκρότηση της αμυντικής βιομηχανίας είναι η επανάκτηση της χαμένης της αξιοπιστίας και η έγκαιρη εκτέλεση των παραγγελιών, καθότι η ποιότητα των προϊόντων της εξακολουθεί να είναι υψηλών προδιαγραφών και αναλλοίωτη.

Επόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι η συμμετοχή αντιπροσώπων της εταιρείας σε κοινές δράσεις με άλλες ισχυρές αμυντικές βιομηχανίες προκειμένου να αντληθούν ιδέες, να αγοραστεί τεχνογνωσία, να σχεδιαστούν σύγχρονα προϊόντα με αποτέλεσμα να υπάρξει διαφήμιση της εταιρείας και πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές.

Τέλος, βασική μας γραμμή είναι ότι η στρατηγική για την αμυντική βιομηχανία συνδέεται άρρηκτα με τη νέα στρατηγική σχεδιασμού αλλά και με τη νέα στρατηγική προμηθειών της Άμυνας. Για την ανασυγκρότηση της αμυντικής βιομηχανίας και τον παραγωγικό της προσανατολισμό, πρώτιστο μέλημα είναι η εκπόνηση Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής που θα περιλαμβάνει τομείς, κατευθύνσεις και ιεραρχημένες προτεραιότητες. Δεδομένου, όπως προείπα, ότι οι ΕΔ, ως μέγεθος εσωτερικής αγοράς, δεν μπορούν να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα της αμυντικής βιομηχανίας, η στρατηγική αυτή οφείλει να συμπεριλάβει επιθυμητές κατευθύνσεις παραγωγικού προσανατολισμού σε τεχνολογίες διπλού σκοπού και για προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης και βιομηχανικής συνεργασίας με φορείς του εξωτερικού.

Ειδικότερα, αυτό θα υλοποιηθεί μέσω της δημιουργίας Ενιαίου Φορέα Αμυντικής Βιομηχανίας υπό δημόσιο έλεγχο, για τον καλύτερο συντονισμό, την ενίσχυση της συνεργασίας και τη μεγιστοποίηση της εκμετάλλευσης των παραγωγικών δυνατοτήτων των εταιρειών.  Αναφορικά με τις εταιρείες αμυντικής βιομηχανίας, θα πρέπει να αξιοποιηθούν τα μη παραγωγικά περιουσιακά στοιχεία των προς όφελος της παραγωγικής τους ανασυγκρότησης.  Επιπρόσθετα, άμεσο βήμα είναι η εκπόνηση σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης των εταιρειών, που θα περιλαμβάνει ενοποίηση των γραμμών παραγωγής, την κατάργηση επικαλυπτόμενων δραστηριοτήτων, τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και την κάλυψη των διαγνωσμένων ελλείψεων σε προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης και τέλος τον παραγωγικό προσανατολισμό στα πλαίσια της νέας Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής.  Στα παραπάνω, ώθηση θα δώσει και η υπαγωγή όλων των ερευνητικών κέντρων των Ε.Δ σε ενιαίο εθνικό φορέα, που θα δικτυώνεται με την αμυντική βιομηχανία, με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα εσωτερικού και εξωτερικού και με τις παραγωγικές και επιτελικές σχολές των Ε.Δ.

Με βάση τα παραπάνω και έχοντας επίγνωση της συλλογικής προσπάθειας που απαιτείται, πιστεύω στον αμυντική μας βιομηχανία, πιστεύω ότι μπορεί να σταθεί ξανά στα πόδια της χωρίς δεκανίκια, πιστεύω ότι σε λίγα χρόνια θα μπορεί να αποτελεί ισχυρή τουλάχιστον περιφερειακή δύναμη και κύριο προμηθευτή οπλικών συστημάτων των γειτονικών χωρών, ότι θα μπορέσει να προσφέρει με αυτό τον τρόπο νέες θέσεις εργασίας, συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και ότι θα μπορέσει με τα έσοδα της να ενισχύσει σημαντικά τα κρατικά έσοδα και να μην έχει ανάγκη ούτε ενέσεις ρευστού αλλά ούτε και να είναι υπόλογη σε κανένα δανειστή και να αποτελέσει ισχυρή πλουτοπαραγωγική πηγή της χώρας.

Σας ευχαριστώ».