Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ελληνική Δημοκρατία Υπουργείο Εθνικής Άμυνας

Άρθρο ΥΦΕΘΑ Αλκιβιάδη Στεφανή στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020)

Άρθρο ΥΦΕΘΑ Αλκιβιάδη Στεφανή στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020)
Άρθρο ΥΦΕΘΑ Αλκιβιάδη Στεφανή στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020)

        «Η εθνική παρακαταθήκη της 28ης Οκτωβρίου 1940, στις σύγχρονες προκλήσεις του Έθνους»

Συμπληρώνονται φέτος 80 χρόνια από το πρωινό της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν η φασιστική Ιταλία απαιτούσε την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδας, την απεμπόληση δηλαδή της εθνικής της κυριαρχίας και την καθυπόταξη της περήφανης ελληνικής ψυχής.

Απέναντι στο δίλημμα του πολέμου, δόθηκε η ιστορική απάντηση που καταγράφηκε μονολεκτικά με ένα βαρυσήμαντο «ΟΧΙ» και εξέφραζε παράλληλα την αυθόρμητη παλλαϊκή παρόρμηση. Μια άρνηση που αποτέλεσε ορόσημο αντίστασης ενάντια στην αλαζονεία της στρατιωτικής υπεροπλίας και ανέδειξε το αδούλωτο φρόνημα ενός περήφανου λαού, τις αιώνιες αξίες του πολιτισμού του, τα ιδεώδη της παιδείας του και την αδιαπραγμάτευτη απόφασή του να παραμείνει ελεύθερος.

Οι Έλληνες πολεμιστές της Πίνδου, αντέταξαν την ψυχική τους αντοχή, ενάντια στις κακουχίες και στις προκλήσεις του πεδίου της μάχης, έδωσαν σκληρούς αγώνες με αυτοθυσία και αυταπάρνηση, ανέτρεψαν κάθε πλασματικό ισοζύγιο ισχύος και αναθέρμαναν την ελπίδα των κατακτημένων λαών, καταρρακώνοντας τον μύθο του «αήττητου» των δυνάμεων του Άξονα.

Υπό αυτό το πρίσμα, το «ΟΧΙ», ως πρόταγμα εθνικής ανάτασης ενός λαού, συγκέντρωσε σε μία ιστορική στιγμή τις μνήμες, τα βιώματα και τις αξίες που καθοδήγησαν πάντοτε τον εθνικό και ιστορικό μας βίο. Κατέστει σύμβολο, της άρνησης στον ολοκληρωτισμό, της αντίστασης στην τυραννία και της ανάδειξης της ελευθερίας, της ειρηνικής δημιουργίας και της εθνικής αξιοπρέπειας, ως κυρίαρχα στοιχεία της ηθικής μας κληρονομιάς.

Σε αυτό το πλαίσιο της ηθικής διάστασης, η εθνική μας επέτειος συμπυκνώνει έναν οριοθετημένο πυρήνα ατομικής και συλλογικής δράσης, όπου η πειθαρχία, η υποχώρηση του ατομικισμού, η φιλοπατρία, η προσήλωση και η σφυρηλάτηση λαϊκής εθνικής ενότητας, προσδίδει σαφή διάκριση μεταξύ της ωφελιμιστικής ελευθερίας των στιγμών και μιας ελευθερίας που αναφέρεται στην υπευθυνότητα των επιλογών, τη σταθερότητα των στόχων και την επιλογή ενός εθνικού οράματος σκοπών και επιδιώξεων.

Σε αυτή την ηθική παράμετρο της άρνησης καλείται να επικεντρωθεί σήμερα η σκέψη του Έθνους. Η άρνηση που αποτυπώθηκε στην ακλόνητη θέληση ενός λαού, με ιδιαίτερα βαριά ιστορική κληρονομιά, τιμά την ιστορία και τις θυσίες των προγόνων του. Είναι μια κληρονομιά βαρύτατη και αξιοζήλευτη, που όμως θέτει αξιώσεις σ’ εμάς τους συνεχιστές της, αξιώσεις που είναι αντίστοιχης βαρύτητας και ευθύνης, ώστε «τῶν πατέρων μὴ χείρους φανῆναι».

Υπό αυτή την έννοια, η 28η Οκτωβρίου, θα ενέχει πάντα ένα ξεχωριστό ηθικό βάρος για τη συλλογική μας ταυτότητα, μια ιδιαίτερη ηθική διάσταση, που οφείλει να μετουσιωθεί σε γόνιμο έναυσμα περισυλλογής και προβληματισμού, συνιστώντας το βασικό στοιχείο της εθνικής μας αυτογνωσίας και την ιερή παρακαταθήκη για αδιάσπαστη ενότητα,  συλλογική συστράτευση, σύμπνοια και εθνική ομοψυχία.

Ως Έθνος, βρισκόμαστε αναμφίβολα σε ένα ιδιαίτερο χρονικό και ιστορικό σταυροδρόμι, με την αναδίφηση των μοναδικών ηρωικών στιγμών του παρελθόντος, όπως τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1940, να βοηθά όλους να αντλήσουμε έμπνευση, να δανειστούμε αξιολογικούς κώδικες και να μιμηθούμε ηρωικές συμπεριφορές, πυροδοτώντας μέσα μας ευρείες διαδικασίες που δύνανται να οδηγήσουν αργά αλλά σταθερά, στη ριζική επαναξίωση όλων των ιδανικών της ελληνικής κοινωνίας και στον επαναπροσδιορισμό του κοινού μας βίου σε όλα τα επίπεδα.

Αυτό απαιτεί άλλωστε, η αίσθηση του φιλότιμου έναντι των ηρωικών προγόνων μας. Το προστάζει το ανεξίτηλο αίτημα για αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ελευθερία. Μα πάνω απ’ όλα, το υπαγορεύει το χρέος απέναντι στο μέλλον και στις επερχόμενες γενεές που θα κληθούν να μας κρίνουν για τις πράξεις ή την απραξία μας.

Στόχος μας δεν μπορεί να είναι άλλος από το να συνεχίσουμε την ηρωική ιστορική μας διαδρομή, να προβάλουμε το ηθικό μας ανάστημα, να διατηρήσουμε αναλλοίωτες τις παραδοσιακές διαχρονικές μας αξίες και ιδανικά, συνιστώντας τα ως προμετωπίδα του φρονήματος του Έθνους μας, ενάντια σε οποιαδήποτε πρόκληση ή αλαζονική συμπεριφορά.

Σε έναν τόπο, ευλογημένο από το αίμα ηρώων και αγιασμένο από τα μυστήρια της ορθόδοξης θρησκευτικής μας κληρονομιάς, αποτελεί ευθύνη όλων μας, να φανούμε αντάξιοι συνεχιστές του αγώνα των μαχητών του ΄40, κληροδοτώντας στα παιδιά μας το ίδιο απόθεμα εθνικής αξιοπρέπειας που εμείς παραλάβαμε. 

Σήμερα, οκτώ ολόκληρες δεκαετίες από το μεγάλο ιστορικό γεγονός του «ΟΧΙ», η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι αντιμέτωπη, με προκλητικές συμπεριφορές, απειλές χρήσης στρατιωτικής ισχύος, ανυπόστατες θεωρίες για διεκδίκηση χερσαίου ή θαλάσσιου χώρου και αμφισβήτηση των εθνικών κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Σε αυτές τις συνθήκες, η Πατρίδα, με πλήρη συναίσθηση της ιστορικής της ευθύνης, επιλέγει τον δρόμο του διαλόγου και της νομιμότητας, προασπίζοντας τα συμφέροντά της στη βάση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου και ειδικότερα όσων προβλέπει η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Παράλληλα, η χώρα διαθέτει σύγχρονες και αποτελεσματικές Ένοπλες Δυνάμεις, που με την υψηλή επιχειρησιακή τους ετοιμότητα, επιτρέπουν να εφαρμόζει μια εξωτερική και αμυντική πολιτική με σύνεση, σταθερότητα, ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, αλλά και εθνική αυτοπεποίθηση, καθιστώντας τη ταυτόχρονα, πυλώνα ευημερίας και ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Oι Ένοπλες Δυνάμεις, πιστές στον όρκο τους, τιμώντας τη βαριά ιστορική κληρονομιά των ηρωικών μαχητών της Πίνδου, αποτελούν τον κομβικό Πυλώνα Εθνικής Ισχύος της χώρας και εγγυώνται με τη διαρκή επιχειρησιακή ετοιμότητα, αλλά και την υψηλή μαχητική και αποτρεπτική ισχύ τους, την επιτυχή αντιμετώπιση όλων των δυνητικών προκλήσεων και απειλών, αποδεικνύοντας εμπράκτως, τι σημαίνει να είσαι άξιος απόγονος μεγάλων προγόνων και διαχρονικά άξιος υπερασπιστής της Πατρίδας.

Η 28η Οκτωβρίου και το έπος του ’40, θα μείνουν για πάντα χαραγμένα με τα πιο λαμπρά γράμματα στην ιστορία του Ελληνικού Έθνους, ως μόνιμος οδηγός και ασφαλής συνοδοιπόρος στην πορεία της εθνικής μας αφύπνισης και αναγέννησης, κατέχοντας περίοπτη θέση στο βάθρο της συλλογικής μας μνήμης και αποτελώντας διαχρονικά την επιβεβαίωση της αδάμαστης θέλησης, της υπερηφάνειας, της αστείρευτης ψυχικής αντοχής και του μεγαλείου του Έλληνα.