Φ.900α/7630/10690/10 Φεβρουαρίου 2010
Σε απάντηση της υπ’ αρ. 5181/27 Ιαν 2010 Ερώτησης που κατέθεσε στη Βουλή των Ελλήνων ο Βουλευτής κ. Φραγκίσκος Παρασύρης προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας με θέμα την εισαγωγή εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας για τους αντιρρησίες συνείδησης σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:
Το νομοθετικό πλαίσιο στο οποίο υπάγονται οι αντιρρησίες συνείδησης όσον αφορά την εκπλήρωση των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων και το οποίο προβλέπει άοπλη στρατιωτική υποχρέωση ή εναλλακτική υπηρεσία, καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1998 με το Νόμο Ν.5210/97 (Άρθρα 18 έως 24 του Ν. 2510/97 «Ρύθμιση στρατιωτικών υποχρεώσεων ορισμένων κατηγοριών στρατευσίμων, ανυπότακτων και οπλιτών, τροποποίηση διατάξεων της στρατολογικής νομοθεσίας, καθιέρωση εναλλακτικής υπηρεσίας και άλλες διατάξεις» ΦΕΚ 136 Α), ενώ από 13 Δεκ 2005 έως και σήμερα ισχύει ο Νόμος 3421/05 (Άρθρα 59 έως 65 Ν. 3421/05 «Στρατολογία των Ελλήνων και άλλες διατάξεις», ΦΕΚ 302/13-12-05, τ. Α’). Υπενθυμίζουμε ότι μεσολάβησε και η αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001 με την οποία προστέθηκε σχετική ερμηνευτική δήλωση υπό το άρθρο 4. Η ερμηνευτική αυτή δήλωση αποτελεί πλέον το ρητό συνταγματικό θεμέλιο της ισχύουσας σχετικής νομοθεσίας. Για θέματα ερμηνείας, εφαρμογής και βελτίωσης των ρυθμίσεων αυτών συζήτησα προσφάτως με αντιπροσωπεία της Διεθνούς Αμνηστίας (Ελληνικό Τμήμα).
Ερώτηση υπ’ αρ. 5181/27 Ιαν 2010
Η Ελληνική Πολιτεία «δεσμεύεται» επί πολλά συναπτά έτη, έναντι των διεθνών οργανισμών και της δημοκρατικής κοινής γνώμης, ότι θα επιλύσει θεσμικά το «πρόβλημα» των αντιρρησιών συνείδησης.
Τον Ιούλιο του 1988, η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ, κατέθεσε στη Βουλή σχέδιο νόμου που περιείχε πρόταση για κοινωνική θητεία. Με βάση γνωμοδότηση της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής, η τότε κυβέρνηση δεν προχώρησε στην υιοθέτηση του σχεδίου Νόμου με αποτέλεσμα η πρόταση αυτή να μην συζητηθεί ποτέ στη Βουλή.
Υπό την πίεση των αποφάσεων των διεθνών οργανισμών, στους οποίους μετέχει η Ελλάδα (Ο.Η.Ε, 30.10.1987 – Συμβούλιο της Ευρώπης, Κ.(87)8 – Ο.Η.Ε, 1989/59 – Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ψήφισμα Α3-0025/93 και Ιανουαρίου 1994 -ΔΑΣΕ, Ιούνιος 1990 – κ.ά), το θέμα επανέρχεται συνεχώς στην επικαιρότητα και χρησιμοποιείται πολλές φορές ως μέσον πίεσης κατά της χώρας μας. Τίθεται συνεπώς διαχρονικά το ζήτημα τερματισμού της δυσάρεστης αυτής εκκρεμότητας. Μάλιστα, σύμφωνα με την γνώμη μερίδας νομικών, η εναλλακτική κοινωνική θητεία δεν απαιτεί απαραίτητα την τροποποίηση της σχετικής παραγράφου 6 του άρθρου 4 του Συντάγματος.
Με βάση τα παραπάνω ερωτάται ο Κος Υπουργός, εάν προτίθεται να εξετάσει το ενδεχόμενο εισαγωγής της εναλλακτικής κοινωνικής θητείας για αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα και να επιλύσει οριστικά ένα πρόβλημα που εκθέτει την χώρα διεθνώς;
Ο Βουλευτής
Φραγκίσκος Παρασύρης