Ερώτηση 7665/13-07-18 της Βουλής των Ελλήνων
Η Ελλάδα διαθέτει μια σειρά εναέριων μέσων παροχής υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης (SAR – άρθρο 25 του Ν.211/1947)). Τα μέσα αυτά χρησιμοποιούνται για εντοπισμό και διάσωση ατόμων που κινδυνεύουν στη θάλασσα, ιπτάμενων πληρωμάτων και επιβατών μετά από αεροπορικό δυστύχημα καθώς και για αεροδιακομιδές ασθενών και τραυματιών ή αερομεταφορές μοσχευμάτων σε συνεργασία με το ΕΚΑΒ. Κάποια από αυτά τα εναέρια μέσα ανήκουν στη μοίρα ελικοπτέρων λιμενικού σώματος, κάποια ανήκουν στο ΕΚΑΒ και όλα συντηρούνται και χρησιμοποιούνται από την Πολεμική αεροπορία. Συνήθως οι υπηρεσίες έρευνας, διάσωσης και αεροδιακομιδών απαιτούν συντονισμό διαφορετικών φορέων, ρόλο που έχει αναλάβει το Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης (ΕΚΣΕΔ) της Πολεμικής Αεροπορίας. Το κόστος λειτουργίας και συντήρησης των Σούπερ Πούμα και άλλων στρατιωτικών ελικοπτέρων, καθώς και των C130 είναι φυσικά μεγάλο και κάθε πτήση θα έπρεπε να αιτιολογείται βάσει των αναγκών διάσωσης.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάσθε:
1. Πόσες πτήσεις των εναέριων μέσων της Πολεμικής Αεροπορίας έχουν πραγματοποιηθεί από και προς την Ικαρία από το 2015 ως σήμερα;
2. Πόσες από τις πτήσεις αυτές ήταν νυχτερινές και πόσες ημερήσιες;
3. Σύμφωνα με τα αντίστοιχα σχέδια πτήσης, πόσες ήταν αεροδιακομιδές, πόσες για έρευνα και πόσες για διάσωση;
4. Υπήρξαν πτήσεις για σκοπούς διαφορετικούς από αυτούς που επιτελεί η Πολεμική
Ο βουλευτής,
Γιώργος Αμυράς
