Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Νίκος Δένδιας, παρέστη σήμερα, Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026, ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Ελληνικής Κυβέρνησης, στην τελετή έναρξης του Διεθνούς Συνεδρίου Ποντιακού Ελληνισμού, το οποίο συνδιοργανώνουν η Περιφέρεια Αττικής και η Ένωση Ποντίων Γλυφάδας «Η Ρωμανία», στη Γλυφάδα.
Στο πλαίσιο της τελετής έναρξης βραβεύθηκαν για το έργο που επιτελούν στην υπηρεσία της Πατρίδας, ο Αρχηγός ΓΕΣ, Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, και ο Αρχηγός ΓΕΑ, Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, οι οποίοι είναι αμφότεροι ποντιακής καταγωγής.
Κατά τον χαιρετισμό του, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, ανέφερε:
«Είναι μεγάλη μου χαρά και μεγάλη μου τιμή, πρέπει να πω, να εκπροσωπώ τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, σήμερα ανάμεσά σας, στην έναρξη του Διεθνούς Συνεδρίου Ποντιακού Ελληνισμού.
Και θα ήθελα να συγχαρώ, κύριε Πρόεδρε, την Ένωση Ποντίων Γλυφάδας, τη «Ρωμανία», αλλά και την Περιφέρεια Αττικής, κύριε Περιφερειάρχα, για την πρωτοβουλία αυτής της διοργάνωσης, η οποία έρχεται ως ακόλουθος μιας μακράς σειράς πρωτοβουλιών που έχετε αναλάβει.
Η σημερινή συνάντηση αποτελεί μια ευκαιρία στοχασμού πάνω στην ιστορική διαδρομή του Ποντιακού Ελληνισμού, μια διαδρομή πάρα πολλών – 30 αιώνων – και που σημαδεύτηκε από την τραγωδία Γενοκτονίας και ξεριζωμού, αλλά συνεχίζεται με την αδιάλειπτη παρουσία του Ποντιακού Ελληνισμού εδώ, στην Πατρίδα μας, στη σύγχρονη Ελλάδα.
Ο Πόντος, ιστορικά, υπήρξε μια από τις κοιτίδες του Οικουμενικού Ελληνισμού. Χώρος ακμαίας ελληνικής παρουσίας, χώρος καλλιέργειας της ελληνικής γλώσσας, διαφύλαξης της Ορθόδοξης παράδοσης στα μ.Χ.χρόνια, άνθισης της παιδείας, άνθισης της οικονομίας, άνθισης της πνευματικής δημιουργίας.
Αυτή η αδιατάρακτη, επί σειρά δεκάδων αιώνων, παρουσία δοκιμάστηκε τραγικά στις αρχές του 20ού αιώνα, με τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
Δεν επρόκειτο για ένα ιστορικό ατύχημα ή για μια περιφερειακή εκδήλωση βαρβαρότητας. Επρόκειτο, δυστυχώς, και αυτό πρέπει να καταστεί σαφές, και αυτό είναι που την καθιστά Γενοκτονία, για ένα καλά οργανωμένο σχέδιο συστηματικής εξόντωσης και εκρίζωσης πληθυσμών, με τρομοκρατία, με μαζικές δολοφονίες, με εκτοπισμούς, με βίαιο τελικά ξεριζωμό από τις πατρογονικές εστίες.
Μιλώντας τον περασμένο Μάιο στη Βουλή των Ελλήνων, είχα την ευκαιρία να αναφερθώ εκτενώς στην ιστορική τεκμηρίωση αυτών των εγκλημάτων και να υπογραμμίσω ότι η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν συνιστά θέμα διμερών σχέσεων της Πατρίδας μας με οιαδήποτε άλλη χώρα.
Συνιστά ζήτημα Διεθνούς Δικαίου, ζήτημα ιστορικής αλήθειας και ζήτημα ιστορικής ευθύνης.
Δεν αποσκοπεί στη διαιώνιση εχθρότητας ανάμεσα σε λαούς, αλλά αντίθετα, σκοπό έχει την αποκατάσταση της ιστορικής δικαιοσύνης, τον σεβασμό της μνήμης των θυμάτων, την αποτροπή άλλων εγκλημάτων στο μέλλον της ανθρωπότητας.
Η αναγνώριση, κυρίες και κύριοι, δεν μπορεί, δυστυχώς, να μεταβάλλει το παρελθόν. Δεν μπορεί να επαναφέρει στη ζωή αυτούς που χάθηκαν. Συνιστά όμως μια έμπρακτη ανάληψη ευθύνης απέναντι στην ιστορική τους μνήμη.
Η ιστορία όμως του Ποντιακού Ελληνισμού δεν σταματά στη Γενοκτονία. Παρά την καταστροφή, την τεράστια, την ασύλληπτη καταστροφή, ο Ποντιακός Ελληνισμός μπόρεσε και διέσωσε και μετέφερε και διαφύλαξε τη συνείδηση μιας ιστορικής συνέχειας.
Οι πρόσφυγες που ήρθαν στον στενό γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας απώλεσαν μεν τις πατρογονικές τους εστίες, τις περιουσίες τους, τις εκκλησίες τους, τους τόπους που είχε διαμορφωθεί επί αιώνες η ταυτότητά τους, όμως μετέφεραν μαζί τους, και αυτό είναι το σύγχρονο θαύμα, τα στοιχεία που συγκρότησαν και συγκροτούσαν αυτή την ταυτότητα: τη γλώσσα, την πίστη, τις παραδόσεις, τις γνώσεις, τη δημιουργικότητα, τον πολιτισμό
Και με αυτά τα εφόδια, όχι μόνο διέσωσαν τη δική τους ταυτότητα, αλλά μπόλιασαν και την ταυτότητα της νέας Ελλάδας. Στο εμπόριο, στην οικονομία, στην επιστήμη, στα γράμματα, στις τέχνες, στη δημόσια ζωή. Η συμβολή τους υπερέβη κατά πολύ τη μετεγκατάσταση ενός ακμαίου πληθυσμού. Υπήρξε παράγοντας ανάπτυξης και προόδου της νέας Ελλάδας.
Κατά συνέπεια, η απώλεια, η ιστορία μιας απώλειας και ενός ξεριζωμού, μετετράπη σε μια ιστορία αντοχής και τελικά μια ιστορία δημιουργίας και προοπτικής. Η ποντιακή γλώσσα, η μουσική, ο χορός, η λογοτεχνία αποτελούν ζωντανές εκφράσεις αυτής της παράδοσης.
Και επίσης, φορείς συλλογικής μνήμης. Πολλοί φορείς συλλογικής μνήμης, μέσω των οποίων διαφυλάσσεται και μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά η ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα.
Η διατήρηση αυτής της κληρονομιάς, κυρίες και κύριοι, προϋποθέτει γνώση, έρευνα, παιδεία και συστηματική μέριμνα, γιατί οι νεότερες γενιές πρέπει να αντιλαμβάνονται το ιστορικό βάθος και την αξία αυτής της παράδοσης, ώστε η μνήμη να μπορεί να μετουσιωθεί σε γνώση και η γνώση σε ιστορική συνείδηση και η ιστορική συνείδηση σε δυνατότητα προσφοράς στο μέλλον της Πατρίδας.
Κυρίες και κύριοι, υπάρχει και ένας ακόμη λόγος που βρίσκομαι απόψε εδώ ενώπιον σας, πέραν από την εκπροσώπηση που μου ανέθεσε ο Πρωθυπουργός της χώρας: Η βράβευση δύο Αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων με καταγωγή από τον Πόντο.
Αναφέρομαι στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, τον Αντιστράτηγο Γεώργιο Κωστίδη, και στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, τον Αντιπτέραρχο Δημοσθένη Γρηγοριάδη.
Κυρίες και κύριοι, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι δεν είμαι ουδέτερος παρατηρητής όσον αφορά τους δύο βραβευόμενους. Είναι στενοί μου συνεργάτες για χρόνια, στενοί συνεργάτες, τους οποίους είχα τη χαρά και την τιμή να επιλέξω εγώ και να εισηγηθώ την ανάληψη των καθηκόντων τους στο ΚΥΣΕΑ, και βεβαίως η εισήγηση αυτή να γίνει δεκτή.
Όμως, δεν απετέλεσε μια επιλογή κατά χάριν, άλλωστε ουδένα των δύο εγνώριζα προηγουμένως.
Αποτελούν οι δύο αποψινοί βραβευόμενοι ζωντανό παράδειγμα της προσφοράς του Ποντιακού Ελληνισμού στη σύγχρονη Ελλάδα και εκπροσωπούν και οι δύο την ιστορική συνέχεια του Έθνους μας.
Και πρέπει να σας πω ότι, παρά τη σεμνότητα που τους διακρίνει, αυτό το οποίο τους χαρακτηρίζει δεν είναι ο βαθμός ή το αξίωμα το οποίο φέρουν, ούτε καν η επιλογή τους στο ύπατο αξίωμα του Αρχηγού των δύο κλάδων, του Στρατού και της Αεροπορίας.
Διότι η Πατρίδα στην ιεραρχία τιμά τα Ανώτατα Στελέχη της με τον βαθμό του Πτεράρχου ή του Στρατηγού, στην πραγματικότητα του Αντιστρατήγου ή του Αντιπτεράρχου. Από εκεί και πέρα, είναι ζήτημα επιλογής η θέση του εκάστοτε Αρχηγού.
Αυτό όμως το οποίο καθιστά διακριτές περιπτώσεις τους δύο βραβευόμενους Αρχηγούς, είναι ο τρόπος που επέλεξαν να ασκήσουν τα καθήκοντα του Αρχηγού εκάστου Κλάδου.
Διότι είχαν την ευκαιρία, τη χαρά, την τιμή, αλλά και την πρόκληση να είναι Αρχηγοί των Κλάδων τους σε μια εποχή πλήρους μετάβασης, σε μια εποχή που το χθες είχε πάψει να υπάρχει και το αύριο απαιτούσε ριζικές αλλαγές.
Και τις ριζικές αλλαγές τις απαιτούσε όχι επ’ ονόματι διασφάλισης μιας καριέρας ή ενός Κλάδου ή κάποιων κλαδικών συμφερόντων, αλλά ακριβώς για την επιβίωση της Πατρίδας.
Διότι είπα και το πρωί, κατά τη διάρκεια της γιορτής των Ενόπλων Δυνάμεων, αύριο, όπως ίσως ξέρετε, η μέρα που γιορτάζουμε τα Εισόδια της Θεοτόκου, είναι η μέρα που έχει επιλεγεί επίσης ως γιορτή για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Πατρίδας μας.
Αυτό λοιπόν, που είχα την ευκαιρία να πω και σήμερα το πρωί είναι ότι η Πατρίδα μας δεν έχει την ευτυχία άλλων χωρών, δεν βρίσκεται σε γειτονία «αγγέλων», είναι σε μια περιοχή ζηλευτή γεωγραφικά, ενδιαφέρουσα ιστορικά – και το «ενδιαφέρουσα» ίσως είναι η ελάχιστη διατύπωση, το αγγλικό understatement – αλλά επίσης μια περιοχή στην οποία για να επιβιώσει ο Ελληνισμός χρειάζεται να μπορεί να προστατεύσει αυτά για τα οποία υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη: τις αξίες και την ιστορική του συνέχεια.
Άλλωστε, η τραγωδία του Ποντιακού Ελληνισμού αποδεικνύει με τον πιο καθαρό τρόπο ότι αν δεν μπορείς να υπερασπιστείς δια της ισχύος την ύπαρξή σου, αυτό το οποίο σε περιμένει είναι δυσοίωνο.
Οι δύο, λοιπόν, Αρχηγοί που σήμερα είχατε, κύριε Πρόεδρε, τη λαμπρή επιλογή να τους τιμήσετε, και θα πρέπει να συγχαρώ και εσάς για αυτό, οι δύο λοιπόν αυτοί Αρχηγοί είχαν το θάρρος να εισηγηθούν τις μεταβολές αυτές στους Κλάδους στους οποίους ηγούνται, που εφόσον στο πλαίσιο αυτού που ονομάζουμε Ατζέντα 2030 πραγματοποιηθούν, μπορούν οι Έλληνες να είναι ήσυχοι ότι θα έχουν τις ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις της ιστορίας τους ικανές, ικανότατες, να διασφαλίσουν την ιστορική παρουσία του Ελληνισμού σε αυτόν τον πλανήτη.
Σας ευχαριστώ πολύ και πάλι σας συγχαίρω».
Παρόντες ήταν η Βουλευτής Σοφία Βούλτεψη ως εκπρόσωπος του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, ο Βουλευτής Δημήτρης Μάντζος ως εκπρόσωπος του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο Υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για την Οικονομική Διπλωματία και την Εξωστρέφεια Χάρης Θεοχάρης, ο Βουλευτής Παύλος Χρηστίδης, οι Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γιώργος Αυτιάς, Φρέντυ Μπελέρης και Δημήτρης Τσιόδρας, ο Περιφερειάρχης Αττικής Νικόλαος Χαρδαλιάς ο Δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου, η Αντιπεριφερειάρχης Νοτίου Τομέα Αθηνών Γεωργία Αδαμοπούλου, ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντίνος Γεωργιάδης, ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης Νίκος Παπάζογλου, ο εκπρόσωπος της Φωνής Λογικής Ανδρέας Μητσόπουλος, ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Χρυσόστομος Μακρής ως εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης κ.κ. Αντωνίου, ο Πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Γλυφάδας «Η Ρωμανία» Κυριάκος Β. Τιλγκερίδης.
Παρευρέθησαν επίσης ο π. Πρόεδρος της Ποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας Χρήστος Τοπαλίδης, ο Πρόεδρος της Εθνικής Αρμενικής Επιτροπής Χαρουτιούν Σπαρταλιάν, ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδας Γιώργος Συλλούρης, ο Νομικός, Διεθνολόγος και Καθηγητής Στρατιωτικών Σχολών Δρ. Ιωάννης Παπαφλωράτος, ο Διδάκτωρ Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Πρίνστον Δρ. Νικόλαος Μιχαηλίδης, ο Προϊστάμενος του Τμήματος Οικονομικής Διαχείρισης Λαϊκών Αγορών της Περιφέρειας Αττικής και Οικονομολόγος Χάρης Πασβαντίδης, ακαδημαϊκοί, εκπρόσωποι Ποντιακών Συλλόγων, εκπρόσωποι φορέων κ.ά.
(*Photο Credits: Διεύθυνση Ενημέρωσης/Υπουργείο Εθνικής Άμυνας/Χρήστος Πελεκούδας)